Promdi: Lakbay-kaluluwa

Bilang isang mamamahayag, naging tradisyon na ng Promdi bawat taon ang pagsasagawa ng “lakbay-kaluluwa.”

Ooops, buhay pa po ang Promdi, hindi lumalayo ang aking kaluluwa sa aking katawan.

***

Ang tinutukoy kong lakbay-kaluluwa ay ang pagtungo sa ibat-ibang sementeryo bawat taon.

Bahagi po kasi ng news coverage. Kaya, cover dito, cover doon.(Hindi po TNT o tago-ng-tago.)

***

Layunin po ng news coverage na iyan ay maipakita ang kalagayan ng mga paghahanda sa mga sementeryo kung panahon ng undas.

Maging ang mga kasalukuyan at mga nagdaang gawi o pamamaraan ng mga Bulakenyo sa paggunita ng undas.

***

Ito ay sa paghahangad na mailarawan at maipaunawa na ang undas para sa mga Pilipino ay konektado sa pamilya.

Sa mga Pilipino po kasi, ang undas ay nagsisilbing “reunion.”

***

Pero sa tradisyon ng Simbahang Katoliko, ang undas o Araw ng mga Santo (All Saints Day) ay isa sa pinakabanal na araw.

 

Sa araw pong iyan ginugunita ng simbahan ang lahat ng pumanaw na santo o mabuting kristiyano.

***

Kung mapapansin ninyo, ang bawat araw sa kalendaryo ay may katumbas na araw ng piyesta o paggunita sa isang yumaong santo.

Kaya po noong mga nagdaang panahon, kapag walang maisip na pangalan ang magulang sa bagong silang sa sanggol ay sa kalendaryo sila kumukuha ng araw.

***

Tulad po ng Promdi, ang pangalan kop o ay hango kay San Bernardino na ang piyesta at ipinagdiriwang kapag Mayo 20.

Iyon po ang kaarawan ng ikatlong anak ng amang at inang ko.

***

Kaya po noong araw, kapag wala sa kalendaryo ang pangalan mo, sasabihin sa iyo, hindi ka pa nabibinyagan.

Pero ngayon, hindi na sa kalendaryo ibinabatay ang pangalan ng mga sanggol.

***

Balikan natin ang aking paglalakbay kaluluwa. Kung saan-saang pong libingan ngapupunta ang Promdi.

Siyempre, kasama na diyan ang pagmamasid at pagkuha ng larawan.

***

Ilan sa mga kapansin-pansing pagbabago sa mga nagdaang taon ay ang mga kulayng pintura sa mga nitso.

Dati ay kulay puti lang o kaya abuhin dahil kalburo ang ginagamit.

***

Ngayon ay iba na.  Rainbow colors na ang gamit na pintura s amga nitso.

May pula, asul, berde, dilaw, orange,itim, ube,  at iba pang nagpapatingkarang kulay. Parang color coding.

***

Kapansin pansin din ang pagkawala ng mga rehas na bakal sa mga puntod.

“Kinakahoy” daw kasi at ibinibenta sa magbabakal.

***

Sa mga bayan sa coastal area ng Bulacan, marami naman angmga underwater tombs.

Ito ay dahil sa hightide o tubig ulan na hindi makalabas ng sementeryo dahil walang padaluyan ng tubig o kanal palabas.

***

Sa mga pampublikong libingan, hindi maitatanggi ang kawalang kaayusan.

Ito ay dahil sa sali-saliwa ang hanay ng nitso. May magkaharap, may nakatagilid at nakatalikod. Pati mga pasilyo ay mayroon ding mga nakasingit.

***

Siyempre, tiyak na napapansin din ninyo ang sanitasyon sa loob ng mga pampublikong libingan, lalo na kung kayo ang naglinis ng puntod ng ingyong mahal sa buhay.

Kung minsan ay ginagamit na palikuran ng mga nakatira sa gilid ng libingan ang mga puntod.

***

Kapansin-pansin din ang agawat ng mahihirap at mayayamang pamilya sa kalagayan ng puntod ng kanilang mahal sa buhay na pumanaw.

Yung sa mayayaman, parang bahay, may bubong pa. Yung sa mahihirap, nanduon sa isang sulok.

***

Maging sa mga kandilang gamit, mapapansin mo ang mayaman at mahirap. Ang iba naman ay praktikal lang.

Payat  ang kandilang itinulos dahil sandal lang sila, yung iba ay mataba na nasa bote dahil gagamitin sa bahay kapag brownout.

***

Parang wala na rin yung mga kandilang may disenyong dragon sa gilid.

Pero dumarami naman ngayon ang mga kandilang ibat-iba ang kulay; at hindi pa rin nawawala ang mga batang nag-uunahan sa pagiipon ng tulo at naupos na kandila para gamiting floorwax sa paaralan o kaya ay ibenta sa nagreresiklo ng kandila.  (Dino Balabo)

Kakaibang halalan

 

Kakaiba ang nalalapit na halalan sa 2013 kumpara sa nagdaang mga halalan, lalo na sa Bulacan kung saan isinilang ang unang demokratikong republika at isinagawa ang kauna-unahang malayang halalan.

Mula sa pagtatapos ng pagsusumite ng mga kandidato ng Certificate of Candidacy (COC) noong Oktubre 5 ay bibilang pa ng mahigit sa pitong buwag bago maghalalan.  Ito ay nangangahulugan ng mas mahabang panahon para sa mga kandidato upang magpakilala at ilatag ang kanilang mga plataporma de gobyerno.

Sa hanay ng mga botante, ito ay nangangahulugan naman ng mas mahabang panahon upang kilalanin, suriin, kilatisin at kaliskisan ang bawat kandidatong nangangangarap at nangangakong maglingkod sa kanila.

Ang kalagayang ito ay taliwas sa mga nagdaaang halalan kung kailan ay halos dalawang buwan lamang ang itinakda para magpakilala at maglatag ng plataporma ang mga kandidato.  Dahil sa maikling panahon, hindi nailalatag ang buong plataporma, sa halip ay puro porma lamang ang ginagawa ng mga kandidato.

Hindi rin nabibigyan ng sapat na panahon ang mga botante upang magsuri, kaya’t pagdating sa araw ng halalan ay yung lamang ng mga popular at may kasamang artista at iba pang sikat na tao ang  ibinoboto.

Para sa mga bumubuo ng Mabuhay, ang mahabang panahon para sa pagkandidato ay hindi isang aksidente.  Sa halip, ito ay isang akda ng langit upang ang bawat botante ay mabigyan ng pagkakataon na gamitin ang kanyang isip upang magsuri at kailalin ang mga taong nais niyang maglingkod sa bayan.

Sa diwang ito, ang pahayagang Mabuhay ay kumilos na upang tumulong sa mga botante na makilala ang kanilang mga kandidato sa pamamagitan ng paghahatid ng impormasyon sa pamamagitan ng pahayagang ito at ng internet kung saan matatagapuan ang Facebook account na Mabuhay Newspaper (www.facebook.com/mabuhaynews), Facebook fan page na Mabuhay Newspaper-Bulacan (www.facebook.com/page/Mabuhay-Newspaper-Bulacan), at ang website na Mabuhay Online (www.mabuhayonline.blogspot.com).

Katulad ng inimprentang pahayagang ito, ang mga pahina ng Mabuhay sa internet at tigib ng mga impormasyon at larawan patuingkol sa mga kandidato at pulitika sa dakilang lalawigan ng Bulacan.

Ang mga impormasyong nakatala sa mga pahinang iyon ay itinataguyod ng mga tao sa likod ng Mabuhay at mga sangay nito sa layuning makatulong sa bawat botante para sa matalinong pagboto sa Mayo 2013.

Bahagi ng pagtataguyod na ito ay ang pagkilala ng Mabuhay sa mga tala ng kasaysayan na sa Malolos unang isinilang ang isang demokratikong republika noong Enero 1899, at sa bayan ng Baliwag unang isinagawa ang malayang halalang pambayan noong Mayo 7, 1899.

Dahil sa mga talang ito na nagmarka sa mukha ng kasaysayan ng Bulacan, higit na hamon an gang nakapatong sa balikat ng sambayanang Bulakenyo na tiyaking patas, malinis, tapat at makabuluhan ang nalalapit na halalan.

Huwag nating ipagwalang bahala ito.  Angkinin natina ng responsibilidad bilang isang lalawigang nagsilbing duyan ng demokrasya sa nakaraan, sa kasalukuyan at sa darating na panahon.

Paalam, Ka Nene

(NOTE: Ang kalatas na ito ay ipinagkaloob ng sangay sa Bulacan ng National Union of Journalists of the Philippines (NUJP) sa pamilya Ocampo bilang pagkilala, at pagpupugay sa namayapang beteranang mamamahayag na si Maria Bundoc-Ocampo)

Ang kamatayan ay bahagi ng buhay, at bilang patunay, bawat isa sa atin ay unti-unting namamatay matapos isilang. Ngunit sa kabila nito, marami pa rin ang nagugulat kapag ang isang kapamilya o kaibigan ay pumanaw.  Sinabi nila, biglaan naman, pero ang totoo, ang lahat ay nakaplano; lahat tayo hahantong sa kamatayan. Hindi na lamang natin alam kung kailan, paano at saan.

Ang pagpanaw ni Maria “Ka Nene” Bundoc-Ocampo ay ikinagulat ng marami.  Maging kaming mga kasama niyang mamamahayag sa lalawigan ng Bulacan ay nagulat dahil kamakailan lamang ay kasama namin siyang nagtatrabaho. Malakas siya at wala kaming palatandaan nakita na may dinaramdam siya. Marahil, ang kalagayang itoang sumagka sa plano ng National Union of Journalist of the Philippines Bulacan Chapter (NUJP-Bulacan) nabigyan siya ng natatanging pagkilala bilang mamamahayag sa lalawigan, na binigyang daan naman ngayon ng kanyang biglang paglisan.

Hindi pangkaraniwang tao si Ka Nene. Isa siyang mapagmahal na maybahay, modelong ina, mabuting kaibigan, mahusay at beteranang mamamahayag at higit sa lahat, ipinamuhay niya ang pagiging isang mabuting Kristiyano.

Bilang isang mamamahayag, si Ka Nene ang Punong Editor at Pabliser ng pahayagang Punla (Pulso ng Madla), isang pahayagang pangkomunidad sa Bulacan. Isa rin siya sa orihinal na mamamahayag ng Mabuhay,a ring lokal na pahayagan sa Bulacan.

Siya ay nagtapos ng AB Pilipino sa Unibersidad ng Pilipinas noong 1975 at agad na napasok bilang Supervising Information Officer ng noo’y Department of Public Information (DPI). Naging Deskman hanggang maging Section Editor ng Philippine News Agency (PNA) noong 1978 hanggang 1985.

Naging korespondent siya hanggang maging Deskman at Section Editor ng Ang Pilipino NGAYON noong 1986 hanggang 1992. Marami siyang napasukan pang ibang gawain kabilang ang pagiging translator o tagapagsalin ng The Word of Joy Publications, tagapagsalin hanggang maging editor ng GABAY ng Shepherd’s Voice Publications, naging editor ng mga aklat, at ngayo’y freelance writer.

Nahasa at napanday siya ng hindi na mabilang na mga pampropesyunal na seminar sa pamamahayag at premyado siya ng maraming samahang pampasulatan bilang isang mahusay na manunulat sa Filipino.  Kabilang sa mga parangal niyang tinanggap ay ang tatlong Binhi Award muna sa Philippine Agricultural Journalists (PAJ)  at apat na Gawad Plaridel mula sa pamahalaang panglalawigan ng Bulacan.

Siya ang tagapagtatag at presidente emeritus ng Pagkakaisa ng mga Mamamahayag sa Bulakan (PAHAYAGAN). Aktibo rin siyang kasapi ng National Union of Journalists of the Philippines (NUJP) kung saan siya ang Ingat-yaman ng sangay nito sa Bulacan, at ng Philippine Press Institute (PPI). Kasapi rin siya ng Brotherhood of Christian Businessmen and Professionals (BCBP).

Masigasig siya sa pagsasanay ng mga kabataang nais pumasok sa larangan ng pamamahayag sa pamamagitan ng PUNLAan sa Tag-araw, na nagbibigay ng mga pangunahing kaalaman sa peryodismo.

Sa diwang ito, buong pagkakaisang iginagawad ng bumubuo ng NUJP-Bulacan itong KALATAS PAGKILALA kay MARIA BUNDOC-OCAMPO para sa kanyang natatanging kontribusyon sa larangan ng pamamahayag na nagbigay inspirasyon sa mga kapwa at kabataang mamamahayag.

Singkaban 2012

Payak at simple ang pagdiriwang ng Singkaban Fiesta sa taong ito ayon

sa kapitolyo, dahil sa katatapos lamang ng kalamidad at hindi pa

tuluyang nakakabangon ang ilang kalalawigan natin.

Ang pagtitipid sa pagdiriwang ay masasalamin sa pondong ginugol sa

taong ito kumpara noong nakaraang taon.  Umabot lamang daw sa

P2.5-Milyon ang inihanda para sa walong araw na pagdiriwang sa taong

ito kumpara sa P10-M noong nakaraang taon.

Dahil dito, maraming palatuntunan ang binawas sa walong araw na

pagdiriwang at kabilang dito ay ang araw ng mga magsasaka at

mangingisda.

Inaayunan ng Mabuhay ang payak na pagdiriwang sa taong ito, ngunit ang

pagiging payak ay hindi sapat upang hindi maging makahulugan ang

pagdiriwang.

Kung ang pagbabasehan natin ay ang tatlong taong nagdaan, mas maraming

makabuluhang programa ang dapat idinagdag sa taunang pagdiriwang.

Matatandaan na noong 2009 ay sinagasa ng bahang hatid ng bagyong Ondoy

ang Bulacan.  Ang kalagayang ito ay naulit pa matapos manalasa ang

bagyong Pedring at Quiel noong nakaraang taon; at ang malakas na ulan

ng hanging habagat nitong nakaraang buwan.

Ang mga karanasang ito ay hindi lamang nagpapahiwatig, sa halip ay

naghuhumiyaw na bigyang pansin ang kultura ng paghahanda sa kalamidad

sa lalawigan lalo pa ngayon na halos taon-taon ay isinasailalim sa

state of calamity ang Bulacan.

Ngunit ano ang ginawa ng kapitolyo sa usaping ito? Nakapaghanda man

lamang ba sila ng mga babasahin hinggil sa paglaban sa kalamidad na

maipapamahagi sa taumbayang lalahok sa Singkaban Fiesta 2012?

Naghanda ba sila ng isang booth para sa eksibisyon at demonstrasyon ng

mga gamit at impormasyong magagamit sa paglaban sa kalamidad?

Batay sa ipinalabas tala ng mga palatuntunan para sa Singkaban Fiesta

2012 noong Agosto 5, wala ang dalawang nabanggit na bagay.

Nakalulungkot ang kalagayang ito dahil lumalabas na hindi pa sapat ang

kakayahan ng pamahalaang panglalawigan partikular na ang Provincial

Disaster Risk Reduction Management Office (PDRRMO) para sa

“mainstreaming” o pagpapalawak ng kultura ng paglaban sa kalamidad sa

lalawigan.

Sayang. Isa na sa itong pagkakataon upang patunayan ng kapitolyo na

seryoso sila sa paglaban sa kalamidad.

Ngunit higit na sayang ang pagkakataong higit na maimulat ang mga

mamamayang Bulakenyo at mapataas ang kanilang kakayahan sa pagtugon at

paglaban sa kalamidad

Tandaan natin, ang isang matuwid na paglilingkod ay naglalayong

pataasin ang kakayahan ng kanilang sasakupan, sa halip na palaging

paasahin sa kanila. 

PROMDI: Himala sa kapitolyo

Halos tatlong linggo na ang nakakaraan ng maglagay ng mga tarpaulin poster sa labas ng bawat tanggapan sa kapitolyo.

Bahagi daw ito ng anti-red tape campaign.

***

Sa mga nasabing poster, nakalagay ang proseso ng pakikipagtransaksyon sa mga nasabing tanggapan.

Kung may kailangan kang dokumento, mababasa mo sa poster kung ano ang mga requirement/s na dapat mong dalhin o iprisinta tulad ng ID o kaya ay request letter.

***

Ang nakakatuwa, may mga tanggapan na itinala pa kung gaano katagal ang pagproproseso ng request.

Katulad sa Sangguniang Panglalawigan at sa BENRO, nakatala sa kanilang poster kung ilang minuto ang itatagal ng paghahanap ng dokumento.

***

Ang mga hakbang na ito nagpapatunay na pagnanais ng administrasyong Alvarado na para sa matuwid at mapanagutang pamamahala.

Ngunit ito naman ay taliwas sa umuugong na balita sa kapitolyo hinggil sa mga diumano’y di nababayarang utang sa mga supplier.

***

Sa nagdaang linggo, nabnaggit ng Promdi ang “Masustansiyang Pamamahala” ng Tres Marias ng kapitolyo.

Sila yung sinasabing kumokontrol sa mga supplier.

***

Sa pagsasaliksik ng Promdi, natuklasan ang simple ngunit masalimuot na prosesong sinusundan ng mga supplier.

Ito ay mula sa pagbibigay ng approval ng gobernador hanggang sa maibigay ang tsekeng kabayaran sa kanila para sa serbisyo o produktong inihatid.

***

Maaaring ilan sa bahagi ng prosesong aking babanggitin ay hindi eksakto ao nasusunod, pero ang mas maraming bahagi nito ay kinumpirma ng ilang supplier.

Yung iba, ayaw pang magsalita, baka daw maipit ang kanilang negosyo.  Sila rin yung handang magpadulas sa sistemang ‘fast tracking” sa kapitolyo.

***

Dalawa daw ang sistema ng pagbibigay ng kontrata.  Kung less than P500,000, walang bidding.  Shooping lang daw.

Pero kung P1-M o P1.5-M, tiyak na may bidding.

***

Kung shopping, pinaapruban kay Gob. Alvarado ang pagsusuply ng mga supplier.

Pagkatapos ay dadalin sa General Services Office ang papeles upang magawan ng purchase request (PR).

***

Tapos dadalhin sa Budget Office, Accounting at Treasurers Office ang PR para pirmahan.

Pero may ilang supplier na nagsasabing di na muna dinadala sa Treasurer’s Office ang PR.

***

Tapos ibabalik kay Gob ang PR para pirmahan, saka muling ibabalik sa General Services para igawa ng Purchase Order (PO).

May mga pagkakataon na kapag ibinalik ang PR sa General Services Office (GSO) para gawan ng PO ay isinasabay na ang paggawa ng voucher. (para daw mapabilis ang release ng tseke).

***

Tapos dadalhin sa Budget Office ang PO para pirmahan.

Sa pagkakataong ito, nagsisimula ng magdeliver ang supplier.

***

Muli, babalik sa GSO ang papel, tapos ay sa accounting at kay Gob para pirmahan ang tseke.

Ang huli ay ang pagrerelease ng Treasurer’s Office ng tseke.

***

Ayon sa mga supplier, ang prosesong ito ay natitigil matapos gumawa ng PR ng GSO.

Diumano ay naiipon ang mga PR sa mga kasunod na tanggapan na dadaanan nito.

***

Ayon sa isang  opisyal ng kapitolyo, naaantala ang PR dahil sa tinutukoy pa ng Budget Office at ng Accounting kung may sapat na pondo para sa supplies na idedeliver ng supplier.

Iginiit pa nya na mula daw noong 2010 ay higit na lumaki ang gastusin ng kapitolyo dahil sa pinalawak ang serbisyo nito sa mga indigents at mga ospital.

***

Mula daw noong 2010 ay naging tatlong araw ang people’s day ng gobernador, samantalang sa mga nagdaang administrasyon ay minsan lang isang linggo o wala pa.

Bukod dito, dalawang araw daw kung lumibot ang Kapitolyo sa barangay ni Alvarado kung saan ay katakot-takot na ipinamimigay na tulong sa mga taumbayan.

***

Maaaring totoo.  Pero lumabas na sobra-sobra ang gastos ng punong lalawigan.  Sa madaling sabi ay “overspending.”

Pero gaano ba karami ang tinutulungan ng gobernador sa isang people’s day niya? Di ba nasa 250 lamang bawat araw ayon sa Annual Investment Plan ng kapitolyo?

***

Ipagpalagay nang nag-o-overspending ang gobernador. Pero bakit yung mga utang noong 2009, 2010 at 2011 ay hindi pa nababayaran?

***

Ipagpalagay nating nasa 5,000 ang tintulungan ng gobernador loob ng isang buwan sa kanyang peoples’ day at Kapitolyo sa barangay.

Ibig bang sabihin na nauubos ang pondo ng kapitolyo sa loob ng isang buwan sa 5,000 katao?

***

Nakapagtataka na naaantala ng matagala ang pagbabayad sa mga supplier.

Hindi ba’t lahat ng gagastusin ng bawat departamento ay itinatala isang taon bago gastusin, at may nakalaang pondo roon?

***

Ito ay ilan lamang sa mga katanungang dapat sagutin ng kapitolyo.

Mas maganda siguro ay humarap sa buwanang Talakayang Bulakenyo ang mga may kinalaman sa usaping ito upang higit na maipaliwanag.  (Dino balabo)

PROMDI: Tres Marias sa kapitolyo

Rewind muna tayo sa panunumpa ni Gob. Wilhelmino Alvarado sa tungkulin noong Hunyo 30, 2010.

Pangako niya noon ay “dudurugin ko ang korapsyon sa kapitolyo.”

***

Fast forward naman tayo sa kasalukuyan. Nadurog na nga ba ni Alvarado ang korapsyon sa kapitolyo?

O baka siya ang unti-unting dinudurog nito?

***

Ok, let’s play it up.  Nagrereklamo ang mga supplier sa kapitolyo dahil sa hindi raw sila nababayaran.

Worst, ang ilan ay tumigil na sa pagde-deliver ng supply.

***

Kabilang dito ay ang mga supplier ng pagkain, gamit sa mga ospital, at maging mga gamit sa konstruksyon ng mga proyektong pang imprastraktura.

Dahil di nababayaran, ilan ay tumigil at ang kasunod na kontrata ay ibinigay sa iba na alaga ng sinasabing tatlong Maria sa kapitolyo.

***

Ayon sa isang mataas na opisyal, maiikli ang pisi ng mga supplier at kontraktor na tumigil.

Ibig sabihin, maliit ang puhunan o kakaunti ang perang ipinapalaot sa negosyo.

***

Eh ano naman ngayon kung maikli ang pisi ng ilang supplier na nagnanais magnegosyo?

Makatarungan bang ipitin ang Purchase Request (PR) para sa supply?

***

Di lang mga supplier ang nakakaranas ng delay ay mahabang pagkaantala ng tsekeng kabayaran mula sa kapitolyo.

Maging mga lokal na pahayagang pinaglathalaan ng advertisement ng kapitolyo noong nakaraang taon,  Paiyakan sa paniningil samantalang matagal ng nalathala ang advertisement nila.  Wika nga, service rendered na yun.

***

At dahil nagigipit ang mga supplier, makatarungan bang pautangin sila ng five-six ng opisyal ng kapitolyo?

Pero di lang daw five-six ang labanan, umaabot sa 20 porsyento ang kaltas sa tseke ng supplier.

***

Ayon sa mga tenga ng Promdi, hindi halos nahahawakan ng supplier ang kanilang tseke kapag ito ay na-release na.

Ini-endorse o pinipirmahan lang daw ng supplier ang tseke at opisyal na ng kapitolyo ang magpapa-encash noon.

***

Heto pa ang bomba. Kapag nakasingil ang supplier, kasabihan sa kapitolyo ay mapula ang hasang ng isa sa tatlong Maria.

Dahil daw sa gumana na ang “sustansiya.”

***

Ito ay ang tinatawag ngmga taga-kapitolyo na “masustansiyang pamamahala.”

Taliwas ito sa ipinangakong “mapanagutang pamamahala” ni Alvarado na bahagi rin ng kanyang pitong puntong adyenda, na sososlusyunan sa pamamagitan ng pagdurog sa korapsyon.

***

Ayon sa mga tenga ng kapitolyo, pinagalitan noong nakaraang linggo ni Alvarado ang isang mataas na opisyal sa kapitolyo dahil nakarating sa kanya ang mga balita ng himala.

Umaatikabong sermon ang ibinigay ni Alvarado, at ito ay narinig ng mga kapitan ng barangay na bisita niya sa oras na iyon dahil ibinukas niya ang speaker ng kanyang cellphone.  Talagang ipinarinig sa mga bisita.

***

Ngunit ang galit ni Alvarado sa pagtawag sa telepono sa opisyal ay hindi sapat, ayon sa ilang nakabalita sa pangyayari.

Dapat daw ay simulan ng punong lalawigan ang isang masusing imbestigasyon upang makilala ang mga nasa likod ng pananabotahe sa kanyang panunungkulan.

***

Ang totoo, dapat ay noong pang 2010 sinimulan ni Alvarado ang pagpapaimbestiga sa mga gumagawa ng himala sa kapitolyo.

Ang pagpapaimbestiga ay isang malinaw na hakbang sa kanyang pangakong “dudurugin ang korapsyon sa kapitolyo.”

***

Kung nag-imbestiga lamang si Alvarado noong 2010, hanggang sa kasalukuyan, nahukay sana niya ang mga kasong nakasampa sa ilang opisyal ng kapitolyo.

Isa rito ay ang isinampa sa Ombudsman noong Setyembre 2011.

***

Ang nasabing kaso ay isinampa ng isang “concerned citizen” na naglakas loob na magbulgar ng mga ghost delivery sa kapitolyo.

Naglakas loob dahil ang mga dokumentong isinumite bilang ebdensya ay may petsang 1999.

***

Napakatagal na panahon ang hinintay ng “concerned citizen” na ito bago magsampa ng kaso at ilabas ang mga dokumentong kanyang iniingatan.

Ito ay nangangahulugan na nakaipon lamang ng lakas ng loob ang concerned citizen sa panahon ni Alvarado dahil sa paniniwalang dudurugin nga ng gobernador ang korapsyon sa kapitolyo.

***

Sa pananaw ng Promdi, hindi sapat na sabihin ni Alvarado na hindi niya alam ang kasong iyon dahil siya ay copy furnished sa papel na isinampa sa Ombudsman.

Ipagpalagay nating hindi nga siya nabigyan ng kopya. Pero kung nagpaimbestiga lang siya noong 2010, nahalukay n asana niya ang mga himala sa kapitolyo na sa kasalukuyan ay unti-unting dumudurog sa kanyang administrasyon.  (Dino Balabo)

Modelo ng mamamayan

Ipinagmamalaki ng Bulacan ang ang mataas na bilang ng gumaling mula sa sakit na dengue sa lalawigan sa unang anim na buwan ng taon kung kailan naitala na isa lamang ang namatay sa mahigit 1,500 mamamayang nagkasakit.

Taas noo rin nilang ipinahayag na bumaba ang kaso ng dengue mula sa mahigit na 1,700 na naitala sa katulad na panahon noong nakaraang taon.

Ngunit nananatili pa rin ang katohanang mataas pa rin ang kaso ng dengue sa lalawigan sa kabila ng mga pahayag ng mga opisyal na nagsasagawa sila ng malawakang search and destroy operation o pamumuksa sa lamok.

Ito ay nangangahulugan na hindi epektibo ang isinasagawang search and destroy operation laban sa mga lamok dahil sa kung nagawa nilang puksain ang mga lamok at sirain ang mga pinangingitlugan nito, higit sanang mababa ang naitalang kaso.

Sa kalagayang ito, maitatanong natin sa ating mga sarili, ilan sa atin ang lumahok sa search and destroy operation laban sa dengue.  Hindi natin kailangang sumama sa mga nagsagawa nito, dahil magagawa natin ito sa loob at labas lamang ng ating mga bakuran sa pamamagitan ng paglilinis.

Lumalabas na kapos ang kampanya laban sa dengue sa lalawigan dahil hindi naeengganya ng mga namumuno ang mga mamamayan na lumahok dito. Ilan sa mga kadahilan ng di paglahok ng mga mamamayan ay ang kawalan ng halimbawa mula sa mga namumuno, partikular na sa mga mga bayan at barangay.

Ito ay dahil sa kapos na pag-unawa sa tungkulin ng mga opisyal na umookupa sa mas mabababang posisyon sa gobyerno. Nalilimutan nila na bilang mga opisyal, bahagi sila ng isang malaking samahan o katawan na dapat kumilos upang maging matagumpay ang programa ng gobyerno.

Pero ano ang ginagawa ng mga mas mga opisyalo na ito? Nag-aabang na lang sila ng biyaya sa halip na magkusang-palo sa pagtupad sa tungkulin.

Tama ang pahayag ng mas mataas na opisyal.  Hindi basurero o taga-puksa ng lamok ang gobyerno.   Dapat ay makiisa at makilahok ang mga mamamayan sa kampanya upang ito ay magtagumpay.

Ngunit dapat nilang maunawaan na ang paglahok ng mga mamamayan ay nakabatay sa halimbawa ng mga opisyal na naghahatid ng inspirasyon na makiisa.  Ang halimbawang ito ay higit na magbibigay kahulugan sa kanilang sinumpaang tungkulin at sa pahayag ni Pangulong Benigno Aquino III na “kayo ang boss ko.”

Kilos mga Bulakenyo, iwaksi ang mga tamad na opisyal!